Οσφυϊκή οστεοχονδρωσία

πόνος στην πλάτη με οστεοχονδρωσία

Η οσφυϊκή οστεοχόνδρωση είναι μια χρόνια παθολογία εκφυλιστικής-δυστροφικής φύσης που επηρεάζει τους σπονδύλους και τους δίσκους που τους χωρίζουν. Το κάτω μέρος της σπονδυλικής στήλης υποφέρει συχνότερα από άλλα, γεγονός που σχετίζεται με το μεγαλύτερο φορτίο και την κινητικότητά του.

Χάρη στην όρθια στάση, ο άνθρωπος έχει γίνει όχι μόνο η κορυφή της εξέλιξης, αλλά απέκτησε και πολλά προβλήματα. Λόγω της αφύσικης θέσης του σώματος για ένα θηλαστικό, όλο το βάρος πέφτει στη σπονδυλική στήλη. Προβλήματα της οσφυοϊερής περιοχής υπάρχουν σε κάθε τρίτο κάτοικο του πλανήτη.

Η νόσος διαγιγνώσκεται κυρίως σε άτομα σε ηλικία εργασίας, αν και μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν η παρτίδα των ηλικιωμένων. Σήμερα η οστεοχόνδρωση εντοπίζεται ακόμη και σε νέους και ήδη παρατηρούνται επιπλοκές στην ηλικία των 30-40 ετών.

Τα τελευταία χρόνια έχουν εμφανιστεί πολλές νέες μέθοδοι για τη διάγνωση και τη θεραπεία της χονδρωσίας, αλλά ο επιπολασμός της αυξάνεται σταθερά.

Τι είναι η οστεοχονδρωσία

Η οστεοχόνδρωση της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης (POP) αναπτύσσεται σχεδόν σε όλους τους ανθρώπους που έχουν φτάσει σε μια ορισμένη ηλικία και είναι μια από τις διαδικασίες γήρανσης του σώματος. Με την πάροδο του χρόνου, καθώς και υπό την επίδραση εξωτερικών και εσωτερικών παραγόντων, οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι χάνουν την υγρασία και γίνονται πιο λεπτοί. Τραυματισμοί, συστηματικές ασθένειες και υπερφορτώσεις της πλάτης συμβάλλουν στην πρώιμη ανάπτυξη της παθολογίας.

Υπάρχουν διάφορες θεωρίες για την εμφάνιση της οστεοχόνδρωσης: αγγειακή, ορμονική, λοιμώδη-αλλεργική, τραυματική κ. λπ. Καμία όμως δεν εξηγεί την πραγματική αιτία των αλλαγών που συμβαίνουν.

Οι περισσότεροι ειδικοί πιστεύουν ότι το έναυσμα είναι μια συστηματική υπερφόρτωση ενός ή περισσότερων σπονδυλικών τμημάτων. Αυτή δεν είναι μόνο σκληρή σωματική εργασία που σχετίζεται με την ανύψωση και τη μεταφορά βαρέων φορτίων, αλλά και χαρακτηριστικά του στερεοτύπου του κινητήρα - ο δικός του τρόπος να περπατά, να στέκεται και να κάθεται.

Σημαντικό: η οστεοχόνδρωση της οσφυοϊερής σπονδυλικής στήλης διαγιγνώσκεται συχνότερα στους άνδρες παρά στις γυναίκες.

Το φορτίο σε όλες τις σπονδυλικές δομές αυξάνεται με παραβίαση της στάσης του σώματος, συνεχή παραμονή σε μια μη φυσιολογική, λανθασμένη στάση, περπάτημα με λυγισμένη πλάτη. Η κατάσταση μπορεί να επιδεινωθεί με ανωμαλίες στη δομή και διατροφική ανεπάρκεια της σπονδυλικής στήλης λόγω κληρονομικότητας.

Οι πρώτες εκδηλώσεις οστεοχόνδρωσης του POP εμφανίζονται συχνά τη στιγμή ή αμέσως μετά την ανύψωση βαριών αντικειμένων κατά τη διάρκεια των οικιακών εργασιών ή στο εξοχικό τους. Υπάρχει μια επιστημονική εξήγηση για αυτό: κανονικά, ο μεσοσπονδύλιος δίσκος μπορεί να αντέξει μεγάλα φορτία λόγω της ελαστικότητάς του λόγω επαρκούς περιεκτικότητας σε υγρασία. Και τα υγρά μέσα είναι δύσκολο να συμπιεστούν. Ένας υγιής δίσκος μπορεί να αντέξει εξωτερική πίεση βάρους έως και μισού τόνου. Με την οστεοχονδρωσία, ο όγκος του υγρού μειώνεται και το μισό από αυτό το βάρος είναι αρκετό για να παραβιάσει την ακεραιότητα του δίσκου.

Η οσφυϊκή χώρα μπορεί να αντέξει φορτίο 200 κιλών όταν ένα άτομο βάρους 70 κιλών κρατά στα χέρια του ένα αντικείμενο βάρους περίπου 15 κιλών, ενώ το σώμα του είναι ελαφρώς γερμένο προς τα εμπρός. Εάν ένα άτομο, κρατώντας το ίδιο φορτίο, γέρνει ακόμη περισσότερο, η δύναμη πίεσης στους οσφυϊκούς δίσκους θα αυξηθεί σε σχεδόν 490 κιλά. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τα παράπονα για το γεγονός ότι το "jammed back" προκύπτουν πρώτα ακριβώς μετά από σωματική προσπάθεια.

Μηχανισμός ανάπτυξης

Ο μεσοσπονδύλιος δίσκος αποτελείται από τον pulposus πυρήνα και τον ινώδη δακτύλιο. Με την οστεοχόνδρωση, οι μεταβολικές διεργασίες και η παροχή αίματος διαταράσσονται και λαμβάνει λιγότερη διατροφή. Ο δίσκος σταδιακά ισοπεδώνεται, η ελαστικότητά του μειώνεται και εμφανίζονται ακτινικές ρωγμές κατά μήκος των άκρων του δακτυλίου.

Οι γειτονικοί σπόνδυλοι αρχίζουν να συγκλίνουν, οι ιστοί του δίσκου καταστρέφονται, οι σπονδυλικοί σύνδεσμοι, οι μύες και οι κάψουλες των αρθρώσεων της όψης που "κουμπώνουν" τη σπονδυλική στήλη εμπλέκονται στην παθολογική διαδικασία. Όλα αυτά προκαλούν αντίδραση από το ανοσοποιητικό σύστημα και ανάπτυξη μη λοιμώδους (άσηπτης) φλεγμονής, κατά την οποία οι ιστοί της πλάτης διογκώνονται.

Λόγω μιας αλλαγής στη θέση των σπονδύλων, οι κάψουλες των αρθρώσεων τεντώνονται και ο λεπτός μεσοσπονδύλιος δίσκος δεν στερεώνει πλέον τόσο σταθερά το τμήμα κίνησης της σπονδυλικής στήλης. Έτσι, σχηματίζεται αστάθεια της σπονδυλικής στήλης και αυξάνεται η πιθανότητα τσιμπήματος των νευρικών ριζών. Είναι η συμπίεση των νωτιαίων νεύρων που προκαλεί πόνο στην οσφυοϊερή περιοχή, ο οποίος συχνά επιδεινώνεται από την αντισταθμιστική μυϊκή σύσπαση.

Σημαντικό: εάν η οστεοχονδρωσία δεν αντιμετωπιστεί, σχηματίζεται μια κήλη προεξοχή - η πιο συνηθισμένη επιπλοκή της.

Στα τελευταία στάδια της οστεοχονδρωσίας, ο οστικός ιστός αναπτύσσεται με το σχηματισμό αναπτύξεων στους σπονδύλους - οστεόφυτα. Μπορούν επίσης να προκαλέσουν συμπίεση της νευρικής ρίζας και συναφή πόνο.

Η σπονδυλική στήλη υποφέρει σε τέτοιες καταστάσεις:

  • υψηλό φορτίο στη σπονδυλική στήλη.
  • σωματική αδράνεια, «καθιστική» εργασία.
  • μη ισορροπημένη διατροφή?
  • συχνές μολυσματικές ασθένειες, υποθερμία.
  • κακή στάση, συγγενείς και επίκτητες σπονδυλικές παραμορφώσεις, σκολίωση.
  • αυτοάνοσες και αλλεργικές αντιδράσεις.
  • τραυματισμοί στην πλάτη και τη σπονδυλική στήλη.

Σημαντικό: ένας σημαντικός παράγοντας για την προέλευση και την ανάπτυξη της οστεοχονδρωσίας είναι το υπερβολικό βάρος. Όσο υψηλότερος είναι ο δείκτης μάζας σώματος, τόσο πιο έντονες είναι οι αλλαγές στη σπονδυλική στήλη.

Συμπτώματα

Το κύριο σύμπτωμα της οστεοχονδρωσίας είναι ο πόνος στην πλάτη ποικίλης έντασης (οσφυαλγία), ο οποίος μπορεί να ακτινοβολεί στο πόδι στην πληγείσα πλευρά (ισχιαλγία). Στην αρχή εμφανίζεται κατά καιρούς με απότομες κινήσεις, υψηλά φορτία, μετά γίνεται σχεδόν σταθερός σύντροφος του ατόμου και ανησυχεί ακόμα και όταν βήχει και φταρνίζεται.

Όταν πιέζεται ένα νεύρο, η οστεοχονδρωσία εκδηλώνεται με οξύ πόνο, δυσκαμψία των κινήσεων και άλλα συμπτώματα:

  • διαταραχή ευαισθησίας στα πόδια, μούδιασμα.
  • μυϊκή αδυναμία;
  • μειωμένα τενοντιακά αντανακλαστικά.
  • ψύξη και λεύκανση του δέρματος στα πόδια.
  • διαταραχές εφίδρωσης.

Η πλάτη χάνει την ευλυγισία της, όταν προσπαθείτε να αλλάξετε θέση, να σκύψετε ή να γυρίσετε, υπάρχει ένας οξύς πόνος. Συχνά συμπτώματα είναι πιθανά με τη μορφή αϋπνίας, νευρικότητας, κόπωσης. Σε σοβαρές περιπτώσεις, η λειτουργία του ουρογεννητικού συστήματος είναι μειωμένη.

Η οσφυοϊερή οστεοχονδρωσία μπορεί να εκδηλωθεί ως κοκκυγοδυνία - μια βλάβη του κόκκυγα, που συνοδεύεται από έντονο πόνο στον κόκκυγα και στο περίνεο. Συχνά οι ασθενείς παραπονούνται για διαταραχές ούρησης: συχνή παρόρμηση, ακράτεια ή κατακράτηση ούρων. Οι άνδρες μερικές φορές αντιμετωπίζουν προβλήματα στυτικής λειτουργίας.

Θεραπευτική αγωγή

Η θεραπεία της οστεοχονδρωσίας είναι πάντα πολύπλοκη και στοχεύει στην επιβράδυνση της παθολογικής διαδικασίας και στην εξάλειψη των συμπτωμάτων της. Δεν υπάρχει καθολική ιατρική ή μέθοδος που να μπορεί να θεραπεύσει αυτή την ασθένεια.

Στην οξεία περίοδο, είναι απαραίτητο να παρέχεται ανάπαυση στο προσβεβλημένο τμήμα. Εάν είναι απαραίτητο, ο ασθενής νοσηλεύεται, αλλά συχνά αρκεί η ανάπαυση στο κρεβάτι για αρκετές ημέρες. Ένα άτομο πρέπει να ξαπλώνει σε ένα σκληρό, ομοιόμορφο και ελαστικό κρεβάτι: για να επιτύχετε αυτές τις παραμέτρους, συνιστάται να τοποθετήσετε μια ξύλινη ασπίδα κάτω από το στρώμα.

Ανάλογα με τη διάρκεια και τη φύση της πορείας της νόσου, μπορεί να πραγματοποιηθεί συμπτωματική θεραπεία, χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση μεσοσπονδυλικών κηλών και παραμορφώσεων και θεραπεία αποκατάστασης.

Αναλγητικά

Πρώτα απ 'όλα, ανακουφίστε τον πόνο με τη βοήθεια μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων (ΜΣΑΦ) ή αναλγητικών. Συνταγογραφούνται για τη συντομότερη δυνατή πορεία, καθώς με παρατεταμένη χρήση επηρεάζουν αρνητικά τους βλεννογόνους του πεπτικού σωλήνα.

Ένα από τα καλύτερα είναι ένα φάρμακο που εμποδίζει τη δραστηριότητα των φλεγμονωδών μεσολαβητών και διεγείρει την παραγωγή φυσικών αναλγητικών - ορμονών ενδορφίνης. Σύμφωνα με μελέτες, το φάρμακο υπερτερεί σε αντιφλεγμονώδη δράση από άλλα φάρμακα της ομάδας ΜΣΑΦ και η αναλγητική του δράση είναι συγκρίσιμη σε ισχύ με τα οπιοειδή αναλγητικά. Ωστόσο, αυτό που είναι πολύ σημαντικό, δεν προκαλεί εθισμό και εθισμό.

Πρέπει να σημειωθεί ότι τα φάρμακα της σειράς oxicam ανήκουν στα φάρμακα τελευταίας γενιάς και προκαλούν παρενέργειες από το γαστρεντερικό σωλήνα πολύ λιγότερο συχνά, σε αντίθεση με τα δημοφιλή. Μεταξύ των νεότερων μέσων, η παροχή έντονης μείωσης του πόνου μετά από λήψη 5-7 ημερών.

Σημαντικό: ο έντονος πόνος, από τον οποίο τα συνηθισμένα χάπια δεν βοηθούν καλά, αφαιρείται μέσω αποκλεισμού από νοβοκαΐνη. Η διαδικασία γίνεται αυστηρά σε σταθερές συνθήκες και ανακουφίζει από τον πόνο για τουλάχιστον μερικές ώρες.

Μυοχαλαρωτικά

Η αντιφλεγμονώδης και αναλγητική θεραπεία συμπληρώνεται με μυοχαλαρωτικά για τη χαλάρωση των μυών. Βοηθούν στην εξάλειψη των σπασμών και έτσι αυξάνουν την κινητικότητα της σπονδυλικής στήλης. Αυτά τα μυοχαλαρωτικά φάρμακα δρουν επίσης ως ηρεμιστικά, μειώνουν τη νευρικότητα που είναι εγγενής σε ασθενείς με οστεοχονδρωσία.

Τόσο η φυσική όσο και η ηθική κατάσταση του ασθενούς εξαρτάται από την ταχύτητα ανακούφισης του πόνου. Η έγκαιρη εξάλειψη του πόνου αποτρέπει το σχηματισμό ενός φαύλου κινητικού στερεότυπου και την παθολογική καθήλωση της σπονδυλικής στήλης και αποτρέπει την κατάθλιψη που προκαλείται από συνεχή πόνο.

Παρασκευάσματα που βελτιώνουν τη μικροκυκλοφορία

Μια διαταραχή του κυκλοφορικού συστήματος στην οστεοχονδρωσία σχετίζεται με παραβίαση της νεύρωσης των αιμοφόρων αγγείων, τα οποία υφίστανται σπασμό. Ένας παρατεταμένος σπασμός, με τη σειρά του, προκαλεί διατροφική ανεπάρκεια των σπονδυλικών δομών.

Για την αποκατάσταση της κυκλοφορίας, χρησιμοποιούνται φάρμακα που έχουν έντονο αγγειοδιασταλτικό αποτέλεσμα. Μπορεί να συμπληρωθεί με παράγοντες με βάση το λιποϊκό οξύ, οι οποίοι έχουν ευεργετική επίδραση στις ενδοκυτταρικές ενεργειακές διεργασίες και βελτιώνουν τον μεταβολισμό του νευρικού ιστού, κάτι που είναι πολύ σημαντικό για την οστεοχόνδρωση.

Ηρεμιστικά

Η μακρά πορεία της οστεοχονδρωσίας μπορεί να περιπλέκεται από διάφορες νευρώσεις και αγχώδεις διαταραχές, που προκαλούν πόνο και περιορισμούς που σχετίζονται με τη νόσο. Σε τέτοιες καταστάσεις, η λήψη ηρεμιστικών (ηρεμιστικών) βοηθά στη βελτίωση της ψυχικής κατάστασης του ασθενούς.

Χάρη στη θεραπεία πορείας, το κατώφλι του πόνου και η ικανότητα εργασίας αυξάνονται, οι δυνάμεις εμφανίζονται να καταπολεμούν την ασθένεια. Με την οστεοχονδρωσία, είναι προτιμότερο να χρησιμοποιείτε τις τελευταίες γενιές. Σε αντίθεση με τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, είναι πολύ λιγότερο πιθανό να προκαλέσουν παρενέργειες.

Μέσα για την αποκατάσταση του χόνδρου

Χονδροπροστατευτικά - τα λεγόμενα φάρμακα που αποκαθιστούν και ενισχύουν τον χόνδρινο ιστό των μεσοσπονδύλιων δίσκων. Αυτή είναι μια σχετικά νέα κατεύθυνση στη θεραπεία της οστεοχονδρωσίας και των αρθρικών παθολογιών.

Η λήψη μαθημάτων χονδροπροστατευτικών συμβάλλει στη βελτίωση της κινητικότητας της σπονδυλικής στήλης και στην εξάλειψη του πόνου και επίσης επιβραδύνει τις καταστροφικές διεργασίες στους δίσκους.

Συμπλέγματα βιταμινών και μετάλλων

Για την υγεία της σπονδυλικής στήλης, η βιταμίνη D και το ασβέστιο είναι ιδιαίτερα σημαντικά, η έλλειψη των οποίων είναι συχνότερη σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας. Η λήψη φαρμακευτικών συμπλεγμάτων ενεργοποιεί την αποκατάσταση του οστικού ιστού, αυξάνει τη δύναμη και την ελαστικότητα της συνδεσμικής-τενοντολογικής συσκευής της πλάτης. Είναι ιδιαίτερα χρήσιμα στην οστεοπόρωση, που συχνά συνοδεύει την οστεοχονδρωσία.

Χειρουργική επέμβαση

Οι επεμβάσεις στη σπονδυλική στήλη στην οστεοχονδρωσία εκτελούνται αρκετά σπάνια · η ένδειξη για χειρουργική θεραπεία είναι, πρώτα απ 'όλα, μια σημαντική συμπίεση του νωτιαίου μυελού. Η παρέμβαση συνίσταται στην αφαίρεση μεσοσπονδυλικών κηλών, μείωση των σπονδύλων και αποσυμπίεση του σπονδυλικού σωλήνα.

Σύμφωνα με ενδείξεις, γίνεται μικροδισκεκτομή, παρακέντηση αξιοποίησης ή λέιζερ ανακατασκευή του δίσκου, αντικατάσταση του κατεστραμμένου τμήματος με πρόσθεση (εμφύτευμα). Όλες οι επεμβάσεις έχουν αναδομητικό χαρακτήρα και δεν έχουν καμία επίδραση στην πορεία της ίδιας της παθολογικής διαδικασίας.

Τελικά

Η οστεοχόνδρωση αντιμετωπίζεται όχι μόνο και όχι τόσο με φάρμακα. Η κύρια μέθοδος διατήρησης της υγείας της σπονδυλικής στήλης είναι η δοσομετρική και επαρκής σωματική δραστηριότητα, μια ισορροπημένη διατροφή με αρκετές βιταμίνες και μέταλλα, η συμμόρφωση με το καθεστώς εργασίας και ανάπαυσης.

Κατά τη διάρκεια της περιόδου αποκατάστασης, μπορεί να συνταγογραφηθεί στους ασθενείς σκελετική έλξη (έλξη) της σπονδυλικής στήλης, η οποία βοηθά στην αύξηση της απόστασης μεταξύ των σπονδύλων. Χάρη σε τέτοιες διαδικασίες, οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι ισιώνονται, βελτιώνεται η παροχή αίματος και η διατροφή τους.

Ένα καλό αποτέλεσμα δίνεται από τη φυσιοθεραπεία, η οποία πραγματοποιείται τόσο στην οξεία φάση για την ανακούφιση του πόνου όσο και κατά τη διάρκεια της ανάρρωσης. Σε όλους τους ασθενείς γίνονται ασκήσεις φυσιοθεραπείας και μασάζ. Χρήσιμο νερό και λασποθεραπεία, κολύμπι στην πισίνα, αερόμπικ στο νερό, μπάνια με αντίθεση και ντους.